Karolina Balcer i Irmina Staś w swoich praktykach również korzystają z tradycyjnych tkanin, używając ich do reinterpretacji współczesnych motywów. W praktyce artystek tkanina pojawia się jako część instalacji, Balcer i Staś adaptują i wykorzystują tradycyjne medium, podejmując tematy trudne. Odnoszą się do relacji rodzinnych, międzyludzkich czy międzyzwierzęcych, do tożsamości i więzów krwi, przestrzeni pomiędzy życiem a śmiercią czy komercjalizacji sztuki.

Wystawa przygląda się wpływom społecznym, historycznym i kulturowym. Wychodząc od spuścizny szkoły sopockiej i Józefy Wnukowej, ukazuje, jakie znaczenie ma tkanina we współczesnym świecie. Zula Strzelecka staje się tu pomostem między dawną dyscypliną a współczesną swobodą pracy z materiałem. Różne generacje splatają się ze sobą, trochę przypadkiem, a trochę przez wspólne poczucie materii i wrażliwości. Wystawa nie buduje sztywnej genealogii, jedynie podgląda, jak medium, jakim jest tkanina, potrafi przetrwać zmianę języków. „Nie wymyśliłam nic” zaznacza moment, w którym tkanina przestaje być „rzemiosłem”, a staje się dziełem sztuki. W tle cały czas pracuje duch Sopotu: szkoły prekursorki, która zostawiła zaskakująco szeroki ślad w myśleniu o materiale i formie. Zderzenie z artystkami współczesnymi, Irminą Staś i Karoliną Balcer, które wykorzystują tkaninę w sztuce konceptualnej jako medium krytyczne, staje się ważnym kontekstem wystawy. 

Wystawa „Nie wymyśliłam nic.” jest częścią projektu Miękki zapis – historie tkanin współfinansowanego przez Miasto Sopot. 

Na wystawie zostaną pokazane prace malarskie i tkaniny.